Uit eten, leuk !?

Laatst ging ik uit eten met een vriendin. Dat doen we om de zoveel weken. Even rustig bijpraten omdat we ver van elkaar weg wonen. Ik bedacht me hoe anders het nu voor me is ten opzichte van een aantal jaar geleden. We zaten lekker te babbelen, deden rustig aan met bestellen en lieten het eten nog even aan zijn lot over ook al zag het er heerlijk uit toen het gebracht werd, want we hadden elkaar nog zoveel te vertellen.

Bijpraten stond voorop. Dat was vroeger wel anders.

Eerst kiezen wat ik ging eten. Dan pas aandacht voor m’n gezelschap. Gelukkig is dat nu wel anders!

Vroeger was uit eten eigenlijk helemaal niet zo gezellig. Het draaide bij mij vooral om het éten. Niet zozeer om het gezelschap maar vooral om de menukaart. En ja dat is best pijnlijk om toe te geven!

Ik ging bijvoorbeeld niet graag uit eten bij een tentje waar ik nog niet eerder geweest was. Want wat als het eten daar niet lekker is? Of als ze hele kleine porties hebben of niet die lekkere chocoladetaart voor toe? Wat als de koffie komt in van die te kleine kopjes, wat als, wat als…

Er mocht niets in de weg staan van mijn verwenmoment.

Bij binnenkomst was mijn focus vooral gericht op het menu. Daar waar de rest van het gezelschap druk met elkaar in gesprek was over hoe het ging en dat het zo lang geleden was dat we elkaar gezien hadden bla bla bla….

Zat ik met mijn neus in de menukaart.

Ik begreep ook niet dat de anderen dat niet deden. En al helemáál niet dat ze geen keuze gemaakt hadden tegen de tijd dat de bediening de drankjes kwam brengen… Jeetje hee, moeten we nog langer wachten tot het eten komt. Stop nu toch even met kletsen en kijk even op die kaart, kom op.

Wanneer het eten dan eindelijk gebracht werd wist ik precies wie wat besteld had. De bediening stond daar maar te staan met die borden en ik begreep werkelijk niet dat niemand oplette als de gerechten werden opgenoemd.

Halloooo, er staat eten!!

Aan de buitenkant zag je niet hoe verstoord mijn gedachten over eten waren…

Hoe kan je dit nu niet zien?? Dus zorgde ik ervoor dat de juiste borden voor de juiste neuzen werden neergezet. En nog waren er dan mensen in het gezelschap die niet aanvielen op de lekkernijen op tafel maar nog rustig het gesprek afmaakten waar ze mee bezig waren. Dat is toch niet te geloven.

Als ik aan het afvallen was mocht ik op gewone dagen zo weinig genieten op gebied van eten, dat voor mij uit eten echt een heel belangrijk moment werd. Tijdens het lijnen deelde ik eten in twee categorieën in. Goed en fout. Uit eten viel absoluut in de serie “fout eten”. Aangezien ik mezelf dit uitje wel gunde moest het dus ook helemaal kloppen. Het zondigen van die avond moest in volle glorie plaatsvinden.

Stiekem denk ik nu, onvoorstelbaar dat ze met mij uit eten wilden.

Nu ik dit zo opschrijf vind ik het behoorlijk zorgelijk gedrag. Toch is ieder woord waar. En erger nog. Niemand wist dit. Ik heb dit nog nooit zo specifiek aan iemand vertelt. Pas toen ik zelf ging afvallen met hulp van een psycholoog werden er een aantal zaken pijnlijk duidelijk.

Emotie eten is echt. Iedereen doet het. We praten er liever niet over. Maar vraag het maar eens om je heen. Aan mensen van wie jij denkt dat ze geen eetprobleem hebben. En denk zelf eens na over je eigen eetgedrag. Nog los van eventuele eetbuien. Hoe belangrijk vind jij het bijvoorbeeld om te eten. Stel je voor, je hebt gekookt, je zit aan tafel, de eerste happen in je mond. De deurbel gaat. De buurman. Een heel verhaal over de lekkage van de goten en of er een loodgieter moet komen.

Jouw eetmoment is verstoord… Wat doet dit met je? Zet je je bord afgedekt weg en besteed je alle aandacht aan de problemen van de ander? Wat gaat er door je hoofd? Welke termen, woorden, gedachten? Hoe jij naar eten kijkt, hoe jij over eten denkt, dát is de basis van succesvol afvallen. Niet die 300 Kcal die je wel of niet extra hebt gegeten. Ja natuurlijk, ook belangrijk, van teveel eten valt niemand af. Maar waaróm je eet! Dáar gaat het om.

Herken jij je hierin?

Heb jij ook last van overgewicht en schuldgevoel? Snap jij waarom eten zo belangrijk voor je is? Het heeft mij zoveel geholpen toen ik snapte wat mijn relatie tot eten is. Wat mijn eettriggers zijn. Het resultaat op de weegschaal bijvoorbeeld, hier lees je alles over in het blog over wegen , maar met name ook conflictsituaties, behaalde successen. Van groot en klein verdriet ging ik eten natuurlijk, dat is vaak wel een bekende. Van eenzaamheid en verveling daarentegen moest ik leren, ook daarvan ging ik (extra) eten.

Juist de mentale kant van afvallen krijgt bij alle diëten en veel gewichtsconsulentes te weinig aandacht.

Is het zover? Ben je er aan toe om met jouw mentale triggers aan de slag te gaan? Ik leerde waarom ik at wat ik at. Ineens onbedwingbare trek in een donut? En die trek gaat maar niet weg? En wat je ook doet, je kunt alleen nog maar daaraan denken? Je hoofd vertelt je iets, via je maag….

In mijn coachingstraject ontdek je wanneer je “vindt” en wanneer je “voelt” . Voelen zorgt voor bewuste keuzes, lief zijn voor jezelf, lat in zicht leggen. Vinden zorgt voor falen, schuldgevoel, zondigen en neerslachtigheid. Waar kies jij voor? Wil je weten wat ik voor jou kan doen?

Klik hieronder voor meer informatie over aanpak, duur en tarieven van het volgen van coaching:

Ben je er aan toe om persoonlijk kennis te maken en je vragen rechtstreeks aan me stellen?
Maak dan gebruik van onderstaande aanbod:


Nog meer artikelen lezen? Klik hieronder:

lees je mee over mijn afvalpogingen en onhandige maar wellicht voor jou herkenbare situaties?

Wil je handige tips, nuttige wetenschappelijke informatie of gewoon lekker lezen in de laatste versie van mijn magazine? Klik op de afbeelding!

Zoals bijvoorbeeld deze handige 10 pre vakantietips. Zodat je niet 5 kilo zwaarder thuiskomt dan dat je wegging…

10 Pre-vakantie tips om geen kilo's aan te komen deze zomer

Zo kom jij geen zomerkilo's aan!

Send download link to:


Als eerste op de hoogte van nieuwe artikelen en give aways?
Schrijf je in:

Als eerste op de hoogte
Uit eten, leuk !?

Je zou ook interesse kunnen hebben in