Taart!

Het taartjes-debacle

Kom je, er is taart!

Mijn collega staat verwachtingsvol in de deuropening. Ze is jarig en alle collega’s doen samen koffie. Natuurlijk kom ik ook.

Bij binnenkomst zie ik schoteltjes en vorkjes liggen. Er prijken allerlei zelfgebakken gebakjes en een appeltaart op tafel en een spuitbus met slagroom wordt driftig heen en weer geschud.

Er is er een jarig hoera hoera en alles wat ik denk is, daar gaan we, taart…
Net nu ik zo lekker bezig ben met mijn dieet. Wat zal ik doen? Neem ik een stukje? Ik zou het niet moeten doen. Maar het is ook niet aardig om niet te nemen. Haar kennende heeft ze de hele avond staan bakken.

Oh my God, hoe sla ik mij door dit debacle heen. Met in mijn achterhoofd dat ik net weer lekker on track ben met mijn gezonde leefstijl en dieet, lees, al drie dagen niet gesnoept heb…Mijn hoofd draait op volle toeren.

Als ik nu taart neem, lunch ik gewoon straks niet.

Ah joh, ik eet vanavond een lichte maaltijd, een groentesoepje, dan kan het wel. En het ruikt wel echt erg lekker. Ik heb gisteren ook die chocolaatjes niet genomen. Nee, doe dit nu ook maar niet…

Jeetje Guus, neem nou gewoon een taartje en dan geniet je er extra veel van. En dan eet je straks wat minder. Je zou toch ook naar de sportschool gaan vanavond, dan komt het wel goed toch?

Overstag

En dan ga ik overstag en pak een heerlijk zoet uitziend taartje van de schaal. Ik hou de slagroombus er nog schuin naast en een flinke dot witte zaligheid schuimt op. Want als je zondigt moet je het goed doen hé.
Ik ga zitten met een dikke smile op mijn gezicht en hap en hap en hap het bordje schoon leeg.

Nog voor stuk taart helemaal op is voel ik me al een stuk minder tevreden.

De zoete romige vette smaak in mijn mond geeft troost en ik duw de innerlijke criticus in mij naar de achterste gelederen van mijn gedachten. Heel even lukt me dat.

Flauwekul natuurlijk allemaal

Natuurlijk had ik tegen lunchtijd enorme trek en at ik al mijn meegebrachte broodjes gewoon op. Later in de middag vielen ook de dropjes uit het potje op mijn bureau mij ten prooi, de dag was toch al verpest. Het schuldgevoel over mijn gedrag vandaag zit inmiddels diepgeworteld in mijn gedachten maar ik negeer het vakkundig.

Ik doe nog een flauwe poging om tegen mezelf te zeggen dat ik echt naar de sportschool ga vanavond voor de groepsles steps. Al weet ik van tevoren dat dit er helemaal niet van gaat komen.

De innerlijke criticus is weer terug.

Ken je haar? Zij zit bij mij aan het stuur. Altijd. Iedere godganse dag kwel ik mijzelf bewust en onbewust met bekritiserende gedachten. Over letterlijk alles wat ik doe en vooral laat, heb ik commentaar op mijzelf. Ben ik dan echt zo’n mislukkeling? Natuurlijk niet! Ik doe geweldige dingen. Ik ben echt goed in wat ik doe en anderen bevestigen dit. Maar de enige van wie ik het zou moeten horen ben ik zelf en juist dit stemmetje blijft stil.

Wanneer ik thuiskom ben ik moe, nog niet eens fysiek maar mentaal moegestreden van het gevecht met mijzelf. Ik ben alleen thuis dus besluit tosti’s te maken en plof voor de televisie. De sportles kan me gestolen worden en ik nestel me diep op de bank.

Mijn manier om met alle negatieve gedachten en onzichtbare stress om te gaan is namelijk “over-eten” en dat wil ik juist niet.

Mijn gedachten zijn opnieuw bij dat stuk taart met slagroom en bij wat ik de rest van de dag allemaal gegeten heb en hoe ik mezelf weer teleurgesteld heb met het niet doen van wat ik oh zo stellig van plan was.

Van de stress eet ik 4 tosti’s.

Zelfkritiek. De meeste gedachten duw ik weg, onder het klepje, diep verstopt daar waar het geen pijn kan doen. Ik ben continue in strijd met mezelf  en rond tien uur stap ik emotioneel zwaar vermoeid mijn bed in.
Ik beloof mijzelf nog maar weer eens het morgen beter te doen.

Klaar nu! Het is te gek voor woorden dat vanaf het moment dat de taart en ik elkaar in het oog kregen, het eten hiervan de rode draad in mijn gedachten was. Mijn hoofd regeert en vergeeft niet snel. Niet alleen de dag zelf maar zelfs de dagen erna blijft het schuldgevoel sluimeren. Dit werkt als een neerwaartse spiraal kan ik je zeggen!

Dit moet anders. Ik verdien meer dan dit!

Ik gooi het roer om. Ik zoek hulp. Na een aantal intensieve jaren met vooral veel soulsearching lukt het me om in te zien dat mijn zelfkritiek is ook maar een mening is. Een gedachte gevormd ingegeven door denkbeelden van vroeger, van anderen, van buitenaf. Ik luister ernaar en denk er dan over na. Pas daarna besluit ik wat ik er mee ga doen. Is het terecht? Dan handel ik ernaar. Zo niet, dan niet.

Ik zeg “dank je wel voor de inzichten” en laat het daarna los. Eindelijk, na veertig jaar strijdend lijnen heb ik de tools in handen om niet te verzanden in mijn negatieve zelfkritiek. Gaat iedere dag vlekkeloos? Nee! Ben ik lief voor mijzelf, gun me de gelegenheid om te falen en daarna weer op te staan! Zeker!

Herken jij je hierin?

Heb jij ook last van overgewicht en schuldgevoel? Snap jij waarom eten zo belangrijk voor je is? Het heeft mij zoveel geholpen toen ik snapte wat mijn relatie tot eten is. Wat mijn eettriggers zijn. Het resultaat op de weegschaal bijvoorbeeld, hier lees je alles over in het blog over wegen , maar met name ook conflictsituaties, behaalde successen. Van groot en klein verdriet ging ik eten natuurlijk, dat is vaak wel een bekende. Van eenzaamheid en verveling daarentegen moest ik leren, ook daarvan ging ik (extra) eten.

Juist de mentale kant van afvallen krijgt bij alle diëten en veel gewichtsconsulentes te weinig aandacht.

Is het zover? Ben je er aan toe om met jouw mentale triggers aan de slag te gaan? Ik leerde waarom ik at wat ik at. Ineens onbedwingbare trek in een donut? En die trek gaat maar niet weg? En wat je ook doet, je kunt alleen nog maar daaraan denken? Je hoofd vertelt je iets, via je maag….

In mijn coachingstraject ontdek je wanneer je “vindt” en wanneer je “voelt” . Voelen zorgt voor bewuste keuzes, lief zijn voor jezelf, lat in zicht leggen. Vinden zorgt voor falen, schuldgevoel, zondigen en neerslachtigheid. Waar kies jij voor? Wil je weten wat ik voor jou kan doen?

Klik hieronder voor meer informatie over aanpak, duur en tarieven van het volgen van coaching:

Ben je er aan toe om persoonlijk kennis te maken en je vragen rechtstreeks aan me stellen?
Maak dan gebruik van onderstaande aanbod:


Nog meer artikelen lezen? Klik hieronder:

lees je mee over mijn afvalpogingen en onhandige maar wellicht voor jou herkenbare situaties?

Wil je handige tips, nuttige wetenschappelijke informatie of gewoon lekker lezen in de laatste versie van mijn magazine? Klik op de afbeelding!

Zoals bijvoorbeeld deze handige 10 pre vakantietips. Zodat je niet 5 kilo zwaarder thuiskomt dan dat je wegging…

10 Pre-vakantie tips om geen kilo's aan te komen deze zomer

Zo kom jij geen zomerkilo's aan!

Send download link to:


Als eerste op de hoogte van nieuwe artikelen en give aways?
Schrijf je in:

Als eerste op de hoogte

Taart!

Je zou ook interesse kunnen hebben in