Lijnen en perfectionisme gaan niet samen!

Ze zeggen dat je het meeste leert van je fouten. Hoe komt het dat we alles op alles zetten om tijdens ons dieet juist géén fouten te maken? Zeker met lijnen is het zo dat we te bang zijn om te falen.

Want zeg zelf, áls je dan al weer opnieuw begint aan een dieet, dan moet het ook goed gaan. En toch, de meest gemaakte fout is juist dat je geen fouten wilt maken!

Er is geen ruimte voor fouten!

Je wilt snel resultaat.
Je mag niet aankomen.
Je project moet slagen.

Je gaat inmiddels zo krampachtig te werk dat kans op succes met de dag minder wordt.


Geef je over aan de gedachte dat je fouten mag maken. Je dieet is een leerproces, geen project. Dat je stap voor stap dingen gaan uitproberen en bijstellen. Gaat het goed? Doorgaan! Niet het gewenste resultaat? Bijstellen en doorgaan!

Oké, je bent dus niet perfect. Fijn!
Omarm je leerproces.

Nix niet het bijltje erbij neergooien. Het is een leerproces weet je nog! En daarin streef je niet naar een resultaat maar naar een gevoel. Het gevoel van “het onder de knie hebben.” Want als je iets onder de knie hebt, tja, dat is het makkelijk he. Denk maar aan autorijden, koken, lezen. En zo is het ook met lijnen!

Tegen ieder ander zou je zeggen. Joh, geeft toch niet. Probeer het nog een keer. Je kan dit, je zult het zien! Geduld, geef jezelf de tijd om het te leren…

Perfectionisme, angst om fouten te maken.

Best confronterend om in te moeten zien dat juist het krampachtig geen fouten willen maken zorgt dat je faalt.

Zelfcompassie. Zelfliefde. Vergeving. En graag ook wat zelfspot. Heb je dat nog? Of ben je dat in de loop van de jaren een beetje kwijtgeraakt. Wanneer was je voor het laatst trots op jezelf. Of moest je om jezelf lachen?

Je kent het vast. Je doet een workshop of cursus van het een of ander en de voorbeelden van de juf zien er geweldig uit. De instructie is eenvoudig. Maak een theepot. Druk ga je aan het werk. Wanneer het klaar is ziet het er toch een beetje uit alsof jouw 7-jarige ik aan het werk is geweest. Trots neem je het eindproduct mee naar huis waar je het toch ergens een plekje geeft.

Je realiseert je dat je meer moet oefenen om het te kunnen!

Waarom vinden we dan dat we zomaar moeten kunnen afvallen? We vinden namelijk allemaal dat we moeten kunnen lijnen. Ik hoor het je zeggen. Ik weet heus wel wat ik wel en niet moet eten om af te vallen. Maar is dat zo?

Wat gaat dat toch makkelijk: onrealistische eisen stellen aan jezelf. Dat je niet alleen supergoed in je werk wilt zijn, maar ook een perfecte ouder. En partner. En tante, vriendin, buurvrouw…

Als het op afvallen aankomt heeft iedereen er wel een mening over. Iedereen kent wel iemand die aan de lijn is of was. De een weet nog beter wat je allemaal wel of niet mag eten en houden zich niet in om deze kennis met je te delen.

Maar afvallen, lijnen, op dieet zijn, moet je leren!!

En daar hoort fouten maken bij. Een mislukking máken betekent niet dat je een mislukking bént. Jij bent niet je dieet. Jij bent ook niet je overgewicht. Jij bent de allerliefste en de allerbeste en je wilt goed voor jezelf zorgen dus wil je graag wat kilo’s kwijt. En dus ga je leren hoe dit moet.

Als je leert jezelf los te zien van je acties, word je minder bang om fouten te maken. Dan geef je jezelf de tijd om je leerproces te volbrengen. Dat maakt je leven een stuk lichter. En je gewicht ook!



Plaats een reactie